Als je in beweging komt dan veranderd je denken….

Vandaag lekker een stukje gefietst. Heerlijk. Als je in beweging komt dan veranderd je denken. Deze zomer vakantie ga ik op de fiets weg. Ik kon geen excuses meer bedenken dit niet te doen. De route die ik wil ga fietsen staat in grote lijnen al vast. Ik twijfel nog wel of ik in Amsterdam rechtsaf ga richting Rome…..

Wordt vervolgd……

 


De 4 EM van Zwolle

Nog even en dan is het zover. Samen met de klik hier ga ik de 4 EM hardlopen. Het goede doel waar ik voor ga lopen is de Gift City. De Gift City viert vandaag haar tweejarig bestaan. Mijn motivatie te gaan lopen voor de Gift City kunt u hier lezen.


Gestopt met hardlopen (tijdelijk)

Afgelopen weken kwam het inzicht bij mij dat het beter is tijdelijk te stoppen met hardlopen. Hoe dit inzicht tot stand kwam? Toen mijn denken besefte dat het in niet in staat was te begrijpen hoe het komt dat ik zoveel overgewicht heb.

Daarom heb ik besloten fietsen als medicijn tegen mijn overgewicht in te gaan zetten. Minimaal twee keer per week op de fiets naar mijn werk. Dat is dan zeventien kilometer heen en zeventien kilometer terug. Groot gedeelte dwars door het Nationaal Park De Sallandse Heuvelrug.

Daarnaast in het weekend met een fiets club in Luttenberg samen fietsen. Doel: straks na de zomer weer topfit zijn zodat ik mij kan voorbereiden op de vijf kilometer van klik hier!


Een glimlach die je uitzendt keert altijd tot je terug. “Geen (muis) klik?”

Vandaag heb ik hard gelopen in Egmond aan Zee met het shirt van de sponsor Netpointgroup. Al wandelend door het centrum van Egmond aan Zee merkte ik dat de mensen de tekst op mijn shirt gingen lezen. Na dat ze de tekst gelezen hadden keken ze mij aan en zag ik regelmatig een glimlach op het gezicht. Op het  t-shirt staat de tekst : “ik  ben vandaag de beste versie van mijzelf “.

Het Sallands Crosscircuit is vandaag afgesloten. Langs deze weg wil ik vanuit Egmond aan Zee Netpointgroup uit Raalte bedanken dat zij mijn deelname aan het Sallandse Crosscircuit mogelijk heeft gemaakt. Het shirt zal ik nog vaak dragen. Het is toch mooi te zien dat het soms een glimlach teweeg brengt.

In het jaar 1999 heb ik mijn racefiets bij wijze van spreken in de wilgen gehangen. Toen liep ik hier een tien kilometer. Het is en blijft een mooie plek om terug te komen.Vandaag geen    ( muis) klik naar een site. Nee!

 

 

 


Luister naar “het gefluister van je lichaam.” Hardlopen als “medicijn” voor het Brein of “geluk” uit een potje. (kop dekt de lading)

hoofdsponsor

Graag had ik vandaag willen starten op de atletiekbaan van ASV Atletics tijdens de vijf kilometer in het kader van het Sallands Crosscircuit. Het is namelijk mijn “thuis basis” voor mijn looptrainingen sinds vorig jaar mei. Mijn sponsor – Netpointgroup – had ik op de hoogte gebracht dat ik niet zou starten. Herstellende van een fikse griep. Een psycholoog raadplegen of het wel of niet verantwoord was te starten heb ik niet gedaan. Een psycholoog zei ooit tegen mij: “de beste psycholoog ben je uiteindelijk zelf door er over te praten waarom je iets wel of niet doet.”

En praten deed ik wel vandaag. Met ondermeer de hoofdsponsor van de loop van vandaag. ( zie ook de foto) Niet alleen over de heerlijke taarten die de eerste drie lopers kregen in de verschillende leeftijd categorieën. De sponsor zelf loopt ook hard. Soms ook ver. Soms ook te ver. Tijdig laat hij dan het gaspedaal weer los. Als het echt moet remt hij zichzelf ook af. Het lijkt er op dat hij die kunst als onder nemer goed beheerst.

Als je dan met elkaar in gesprek komt over hardlopen dan kom je al snel tot de ontdekking dat er veel over te zeggen valt. Hoe train je. Hoe neem je rust. Wanneer neem je rust. Wat is het effect van geluk uit een potje. Wat doet hardlopen als “medicijn ” voor het Brein. Hoe het ook zei als je nog de mogelijkheid hebt te kunnen kiezen, met hardlopen als medicijn voor het Brein kan je ver komen. Het is daarbij wel van belang dat je ook gaat hardlopen als je eigenlijk helemaal geen zin hebt.

Tussen de gesprekken door heb ik de lopers aangemoedigd. Prachtig te zien hoe de mensen lopen. De één heel fanatiek en ambitieus. De ander heel relaxt blij als de finish wordt gehaald. Ieder op zijn of haar eigen manier.

Uit de speaker hoorde ik op een gegeven moment een hele mooie quote: “voetballen doe je tegen elkaar, hardlopen doe je met elkaar”. En zo is het.

Hardlopen wordt soms ook wel de nieuwe religie genoemd. In het inmiddels ter ziele gegaan literair hardloop tijdschrift 42 ( een magazine voor lopers die lezen en lezers die lopen) werd ooit eens een artikel gewijd over de overeenkomsten tussen hardlopen en religie. Een schrijver – naar ik mij meen te herinneren Maarten T ‘Hart – schreef daar een prachtig verhaal over zoals alleen hij dat kan.

De sponsor (s) en ASV Ateletics kunnen terug kijken op een geslaagde dag. Veel lopers. Mooie tijden. Prachtig parcours. Complimenten aan de organisatie!

Hoewel ik niet gestart ben tijdens de vijf kilometer heb ik toch wel hard gelopen vandaag. Toen ik thuis kwam heb ik mij snel omgekleed en een training afgewerkt. Hier in Luttenberg heb ik mijn eigen “atletiek baan”. Niet een baan van 400 meter. Nee 1200 meter! Op dit parcours heb ik 6 x 400 meter gelopen met tussen door steeds 200 meter herstel.

Op mijn shirt van de sponsor klik hierstaat de tekst:

“Ik ben vandaag de beste versie van mijzelf!”

Op de achterkant staat:

“En jij? ”


Niks is zo as et lek!

Vanmorgen dan toch naar Heeten. Onderweg er naar toe dacht ik “hoewel het nog lang geen winter is misschien toch winterbanden?” Het was op sommige gedeeltes op de weg werkelijk spiegel glad. Eerder deze week had ik met de auto al een slipper gemaakt. Daarom vanmorgen extra op mijn hoede. De vraag borrelde op: “Hoe zal het parcours er bij liggen? Of zal het toch nog afgelast worden?”

Toen ik Heeten binnen reed zag ik het al. Het gaat door! Verschillende lopers waren zich al aan het warm lopen. Terwijl ik naar de kleedkamer toe liep keek ik om mij heen of er al team leden van de Netpointgroep aanwezig waren. Al een paar weken had ik ze niet meer gezien.

Toen ik mij omgekleed had nog even een beetje ingelopen. Voor de start kwam ik de 74 jarige loper weer tegen. Ik heb hem veel plezier toegewenst. Toen we hoorden dat het nog twee minuten voor de start was heb ik mij geconcentreerd op mijn ademhaling. Twee minuten langer uitademen. En daar gingen we.

Op zoek naar lopers van de Netpointgroep in de eerste kilometer merkte ik dat de 74 jarige loper mij voorbij ging. Verhip dacht ik. Omdat ik nieuwsgierig was en geen andere uitdaging zag van mijn mede lopers van de Netpointgroup besloot ik met hem mee te lopen. Op die manier kwam ik in een lekker ritme terecht. Afgelopen week had ik in de training vijf minuten en vijftien seconden gelopen op de kilometer. Dat was training. Nu een “wedstrijd”. Dat is toch heel anders.

Ergens bij het drie kilometer punt merkte ik dat het voor mij een te ambitieus plan was voor mij met de 74 jarige mee te lopen in zijn tempo naar de finish. Hij had het tempo er goed in zitten. Tijdens de laatste kilometers keek ik of ik nog iemand van de Netpointgroup kon ontwaren. Niemand. Terwijl ik daar over nadacht kwam er een lied van Daniel Lohues in mij op.

Bij de finish sprak ik nog even met de 74 jarige. Heb hem een compliment gegeven. Tevens heb ik hem gevraagd hoe vaak hij trainde. Zijn antwoord:

“Als ik in het weekend een crossloop doe dan train ik op donderdag avond. Dan doe ik altijd met een familie lid een loop van veertien kilometer. Dit is dan een interval training. Als ik in het weekend niet met een wedstrijd mee doe dan train ik ook op de maandag. Dan loop ik ongeveer tien kilometer ”

Mooi te zien dat je als 70 plusser nog heel goed mee kan doen met het Sallands Crosscircuit.

Zelf loop ik met een shirt met de tekst: “ik ben vandaag de beste versie van mijzelf” Achter op staat: “en jij?” Het lied Niks is zo as et lek van Daniel Lohues  dwarrelde op de terug weg naar huis nog door mijn hoofd. Ik dacht daarbij aan een team maat die vandaag volgens mij er niet was.

Zo zie je maar weer: “Niks is zoas et lek!”klik hier

Na schrift: één van de loopsters van de Netpointgroup  liet weten dat ze drie keer mee loopt.

Tekst bij de foto: in de laatste vijftig meter nog een sprint getrokken.

 

heeten


Persoonlijk record gelopen op de 5 kilometer gemeten in mijn 52e levens jaar!

Vandaag  de vijf kilometer gelopen in Hoonhorst. Was erg leuk. Na afloop in de kleed ruimte kreeg ik een leuk gesprek met twee 70 plussers. Inmiddels had ik ze al een aantal keren gezien. De oudste is 74 jaar. Hij vertelde dat hij in ieder geval tot zijn 80e jaar wil doorgaan met hardlopen. De jongste van de twee  – 71 jaar – luisterde geintereseerd naar de 74 jarige.

Ik kreeg de indruk dat de jongste het niet goed kon hebben dat zijn concurrent sneller is op de vijf kilometer dan hem. De belangrijkste tip die de 74 jarige had voor ons was : “blijf trainen ook als je helemaal geen zin hebt.”

Een thema wat ook voor mij opgaat.Zal het in mijn oren knopen. Het afgelopen jaar merkte ik dat ik soms niet naar de training ging omdat ik geen zin had.

Op de valreep heb ik wel een persoonlijk doel gehaald. Mijn persoonlijk record gemeten in mijn 52e levensjaar  op de vijfkilometer heb ik gebroken! Na afloop kwam ik er achter dat de afstand 5.4 kilometer was. Als ik mijn tijd dan terug reken naar de vijf kilometer heb ik een dik persoonlijk record gelopen. Naar mijn schatting ongeveer een minuut sneller.

Dit geeft hoop voor het nieuwe jaar! Immers mijn 52e levensjaar is nog niet voorbij.

Het jaar 2016  heb ik vanmiddag samen met  mijn Collega’s van POUW  Rijssen afgesloten. Als “verrassing” had ik mijn gitaar meegenomen en heb ik een paar liedjes gezongen. Iedereen een goed uiteinde en een heel  gelukkig en gezond nieuw jaar!hoonhorst

Het startschot werdt vanmiddag gegeven met een carbid bus!